Ode aan Hessel

img_1982

4 februari 2017: Hessel en Tess  van Terschelling treden op in de Ziggodome. Ik ben erbij met nog zo’n 10.000 fans. Van hun eiland gaan zo’n duizend mensen met speciaal bus-en bootvervoer. De eilanders worden zondagnacht om omstreeks 04.00 uur terugverwacht op het eiland. Een ode aan een heel bijzondere man.

Bij Hessel in Hoorn is het al tientallen jaren keep on rocking. Leeftijd speelt geen rol, positie en status ook niet. In de kroeg zijn we hetzelfde. Trendy twintigers, hipsters van dertig, modale burgers en vitale oudjes, allemaal genieten we op onze manier van de stoere bard en zijn blonde dochter. Hoe mooi wil je het hebben?

Sixties

In 1967 stond ik als 15 jarige puber op camping Mast in Formerum. Die zomer was stralend, warm, hier en daar snikheet. De sixties. Ik ben een kind van die generatie. Protest en verzet, aksie, demonstraatsies. Phil Bloem voor het eerst bloot op de tv, Peyton Place, Eddy Merx wereldkampioen, Martin Luther King op mars tegen de oorlog in Vietnam. Wij luisteren naar onze muziek, niet daar die van mijn ouders. Then I Kissed Her deden the Beach Boys ons voor, het  was Holiday met de Bee Gees, we waren met Boudewijn de Groot in het Land Van Maas En Waal. We werden gek van Let’s Spend The Night Together, wij leefden van de wind en van  All You Need Is Love.

‘s Avonds  dansten we bij dancing Actania in Midsland onze hormonen het lichaam uit op The Letter van the Boxtops en  I’m a believer van The Monkees. Moest je wel eerst even een toegangskaartje halen voor ’s middags 13.00 uur. En dat was een probleem voor de roesuitslapers van 1967. Je ging, tot het bot gemotiveerd, voor die ene Verovering en datgene wat The Rodys  ut Grun succesvol bezongen: Take Her Home.

In  1967 liepen we op blote voeten, in jeans en T-shirt met spijkerjasje, droegen lang haar en rookten Samsonshag. We namen in een plunjebaal onze tent met  1 pits kookspullen op de fiets mee naar het eiland ( spreek  uit Thailand), we dronken fris en bier en kookten onze eigen blikken nasi goreng van Koen Visser ( later Susie Wong) in heet water. Het culinaire hoogtepunt bestond uit het bakken van een ei. Koffie dronken we bij de molen van Formerum uit grote kommen.  We versierden graag leden van het andere geslacht. Als we eenmaal beet hadden, hadden we verkering, met 1 meisje, gedurende de hele vakantie. Bij de boot namen we voor eeuwig afscheid. De echt verliefden huilden naar hartenlust op West. Heel af en toe liepen we naar een telefooncel om onze ouders  in staccato te vertellen dat alles goed was. En of ze nog even wat geld over konden maken. Met een geldwissel. Kon je op het postkantoor verzilveren. Moest je wel op tijd je tent uit.

De plichtsgetrouwen verstuurden ook nog ansichtkaarten naar het thuisfront. Vrienden met verkering aan de wal beschreven in een brief van twee kantjes een totaal andere wereld dan de werkelijke van dansen in de disco, flirten, versieren, rollebollen op de Boschplaat.

IMG_0652

Mijn shag, lange haren en spijkerjasje verdwenen definitief. Actania is  niet meer, de disco werd een appartementencomplex van Landalparcs. Camping Mast een keurige gezinscamping met wasmachines en recreatieteam tussen de duidelijk ingedeelde staanplaatsen. Camping Appelhof een jongerencamping met rechte straten waar de  uniforme tenten op een  rechte lijn staan. Een VINEX-locatie  met legertenten voor jongeren die een paar dagen helemaal van de wereld zijn. Hun natuurbeleving strekt zich uit van borst tot en met billen. In turbotempo wisselende contacten met het andere geslacht. Liefst zoveel mogelijk. Per dag. Afscheid nemen per whatsapp. Het liefdesleven is seksleven geworden. Elke behoefte moet per omgaande bevredigd worden.

Hessel bleef Hessel en hij doorstaat de tand des tijds. Eigenwijs en eigenzinnig. Betrokken bij het eiland, dwars voor de kop zoals een authentiek mens betaamt. De ondernemer  Hessel  ging met zijn tijd mee maar zijn cafe/restaurant/ dancing veranderde niet van sfeer. En tussendoor bouwde hij verder aan imperiumpje van een eigen muziekstudio en vakantiehuisjes. Geen zee gaat deze jutter te hoog.

Hoe oud we ook werden, we bleven in De Groene Weide komen om te dansen en te sjansen, steevast tussen 22.30 en 0.30 uur. Met  de mini Brandaris, thee en honing binnen zijn handbereik. Vrolijk, vet knipogend naar het andere geslacht, swingend als een jonge hond. De lol spatte er nog elk optreden van af. Dochterlief  verscheen op het toneel en bleek genetisch aardig in de buurt van vaderlief te komen. Af en toe bespraken we onder elkaar een beetje besmuikt: Wanneer zou de koning afstand doen van zijn barkruk op de bühne?

Hessel blijft Hessel. Net als Mick Jagger, Paul Mccartney en Queen Elizabeth  gaat Hessel levenslang door op de weg die hij kiest.En wij  volgen hem, vandaag en morgen, vol bewondering en vooral dansend en sjansend. Hessel, keep on rocking!

IMG_0952

Een reactie plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.