De helmgodin en het gebreide pofbroekje

Henk Vlieland 1953 (2)
De eerste stapjes op Vlieland, juli 1953

Ik geniet bijna een jaar van mijn kleindochter. Nog even en ze treedt kruipend haar tweede levensjaar binnen.

Ik wandel af en toe met haar door een stadspark, ik voer de vogels oud brood terwijl zij lacht. Ik lig op de grond met haar puzzeltjes te maken terwijl we elkaar voortdurend aankijken. Ik lees haar voor uit boekjes met plaatjes zonder woorden. Stel dat we beiden over twintig jaar in hetzelfde park zouden lopen, dan zal zij zich niets herinneren van haar, voor mij onvergetelijke eerste levensjaar. Ze zal haar fantasie kunnen prikkelen met de foto’s en videofilmpjes die haar moeder, mijn vrouw en ik ontelbaar vaak van haar maken. In 2037 kan ze zich een beeld vormen hoe wij haar zagen in de winter van 2017.

Wadden

In mijn boekenkast bewaar ik als een kostbare schat leren familiefotoalbums met vergeelde zwart-wit foto’s uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. Ze vormen mijn ondenkbare geheugen. Met terugwerkende kracht ben ik  gelukkig met een grote hobby van mijn vader: fotografie. Twee dingen waren bij hem  zijn hele leven lang onafscheidelijk: een sigaret, nonchalant bungelend in de mondhoek en een fotocamera op zijn buik of in de aanslag. Aan reisreportages in de serie familiekiekjes geen gebrek, op vroege leeftijd troonde mijn vader ons mee naar de Waddeneilanden en naar Frankrijk.

Oma

Ik zie mijn twee jaar oudere broer op eenjarige leeftijd spelen op het strand van Terschelling in een gebreid pofbroekje en een gebreid truitje. Welke oma zal het gemaakt hebben in de winterse dagen van 1950? Mijn vader legde gelukkig veel vast: de spelende kinderen in de duinen tussen het helmgras met hun speelwagentje, schepje en emmertje, stoere vaders  en mijn oom in badkleding en de toeziende volwassenen bijna als moslima keurig volledig aangekleed op het strand. Mijn opa zit in pak met das in een ligstoel achter een windschermpje met verticale banen, waarschijnlijk in groene en witte kleuren. Mannen van middelbare leeftijd die toen erg vroeg oud waren.

Vlieland

In het volgende album vier ik mijn verjaardag op 13 januari 1953 met een grote ronde slagroomtaart en een kaarsje. Ik vermaak me uitstekend in de kinderstoel, bandjes om de schouders, met een speelgoedauto, type racewagen, getooid met nummer 2. Een half jaar later fotografeert mijn vader mijn eerste vakantiehuis op Vlieland, geheten Truida. Het huisje van de buren heet Rika. Ik zit in een bolderkar of sta buiten in de box. Steeds maar weer zon, schrijft mijn vader er sierlijk in zijn vulpenhandschrift bij. Op het strand staat hoog op vier poten een kastje waarin een reddingslijn opgerold zit. Mijn moeder ligt in de duinen op een badlaken te zonnen met vermelding in hetzelfde handschrift van de romantische fotograaf: Helm- Godin.

Foto’s

Even verder in het album ontwaar ik een kleine mijlpaal: Juli 1953De eerste stapjes van Henk Hans.  Mijn vader legt veel van Vlieland vast. Een foto van de haven toont vissersboten met in de zon drogende netten. Het oog van mijn vader valt op de HA9. Op de Vliehors ligt een imposant gestrand schip, de Virgo. Met terugwerkende kracht vorm ik mijn herinneringen. Onuitwisbaar en onvergetelijk, voor zover dat kan.

vlieland-bolderkar
Vlieland 1953 met mijn grote broer

Ik heb twee dochters en een kleindochter. Wij zijn een beetje gek op elkaar. En op Vlieland. Dat is dus gewoon genetisch bepaald, daar doe je niets aan. Gewoon accepteren en aan toegeven. De bewoonde zandplaat stelt echt niet veel voor als je de buckletlists van miljoenen backpackers ziet. Nietig, niks, niemand. Een hoopje opgehoogd zand in de zee, sorry, twee zeeën: Noordzee en Waddenzee. Een minuscuul stukje aardkloot, onvergetelijke kleinood in een onoverzichtelijke wereld.

Opa’s op Vlieland

Ik kuier door de Dorpsstraat. Ik  hoor en zie trotse grootvaders met hun kleinkinderen door de enige straat van het eiland met twee supermarkten en tien kroegen en restaurants. Ik neem heimelijk een foto van mijn jongste helmgodin in de wandelwagen. Volgend jaar wandel ik met haar over het strand van mijn en haar jeugd. Onvergetelijk voordat het begonnen is.

p1020621
Vlieland, Dorpsgezicht vanaf de wadkant, november 2016

Een reactie plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.