Strandkunst

Geplaatst door

IMG_9370Mindfulness, meditatie, het hoofd leegmaken: we vinden heel wat uit om ons op gezette tijden los te maken van de dagelijkse werkelijkheid, sores en gedoe. Even geen mailberichten, Facebook en getwitter. Niet tobben over de dingen die nog moeten, nee gewoon de boel de boel laten en de frisse wind op je gelaat voelen. Een paar dagen op een waddeneiland en je kunt de voortgangsgesprekken, de managementrapportages en de rendementsberekeningen aan de wal weer weerstaan. Daar heb je geen GHB, XTC, Chardonnay, Merlot, therapeuten, masseurs en organisatieadviseurs voor nodig. Zeelucht opsnuiven, kijken naar miljarden zandkorrels en luisteren naar  oneindige hoeveelheden kubieke meters  golvend water. Wandelen, lopen, kuieren, goed bezig met bewegen, geheel volgens de leer van de grote brein goeroe, professor Eric Scherder.

Elk eiland heeft zijn eigen bekoorlijke kuierroutes. Op Vlieland loop ik graag van west naar oost de punt om: van de Noordzee naar de Waddenzee met de reuring van de  jachthaven en het bedrijventerrein als tussenstation. Bij de laatste duinovergang naar de jachthaven kom ik wel eens de Vliehorsexpres tegen. De stoere chauffeur heeft waarschijnlijk net  met zijn moderne huifkar  de gasten afgeleverd bij het Badhuis ( ik weiger dat woord kitscherig pseudo ouderwets te schrijven) en hij drukt nog even zijn  poëtische stempel op het strand. De achterbanden zijn namelijk voorzien van eigenhandig aangebrachte woorden die te samen een gedicht in het zand vormen tijdens het rijden. Ik herinner me nog de regels Breng gedachten vol verlangen naar het lege stille strand- Schrijf ze duizend stille malen tussen duizend korrels zand . Elk jaar – nu al weer ruim  tien jaar- wordt er een nieuw gedicht in de banden gekerfd. De romantiek ligt voor het oprapen. Stoere chauffeur Maarten gebruikte de achterbanden van zijn expreswagen voor een …huwelijksaanzoek. Voor zover mij bekend, was het niet tevergeefs. Waarschijnlijk zijn ze getrouwd bij  een andere romantische icoon van het eiland, het redding- of drenkelinghuisje op de Vliehors, tegenwoordig  een museumpje met juttersspullen  en  officiële trouwlocatie van de gemeente.

De gemeente Vlieland koketteert  graag met de  scheepsarts die vooral bekend werd als  romantische dichter, schrijver Jan Jacob Slauerhoff. Het eiland herbergt diverse plaquettes met dichtregels van de Friese wereldreiziger. Lezingen, tentoonstellingen en boeken  ontsluiten het werk van deze erkende literator. Ondertussen rijdt de niet gesubsidieerde ondernemer van de Vliehorsexpres  het duin over naar huis. Ik lees  de woorden van een zondagsdichter op het strand : Lippen branden van verlangen naar het zilte van de jouwe- De wind maakt ruimte en in vrijheid kan ik van je houden. Lopend langs de vloedlijn ligt de poëzie op het strand van Vlieland. Anoniem, elke dag vers gedrukt, bereikbaar voor tallozen. Een kleinood aan de kust. Ook kunst, lijkt me zo.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.