Baywatch op de Waddeneilanden

Geplaatst door

IMG_0781

De eerste meidagen van 2016  voelen  zomers aan op de wadden. Nog een paar weken en honderdduizenden bevolken tijdelijk de TVTAS. Hoe veilig is het zwemmen eigenlijk in de Noordzee op een Waddeneiland? Bestaat er gevaar? Is er toezicht? De blog van de week deze keer over een oude en  vele jonge strandwachten.

Tegen het einde van de middag ben ik er graag. De massa verlaat het strand op zoek naar  bier en bitterballen. De rust keert terug langs de vloedlijn. Alleen het geluid van de golven, enkele krijsende meeuwen en in de verte het monotone motorgeluid van een kotter of een naar de haven zoekend zeiljacht. Mijn kinderen vermaken zich wel met hun vriendjes onder de douches van kampeerterrein Stortemelk. Ik lig en lees dan nog even lekker minutenlang in mijn eentje. Ik vind mezelf allesbehalve asociaal, maar op gezette tijden alleen zijn is wat mij betreft gewoon een fundamenteel grondrecht. Zeker in de vakantie. Uitrusten, de zinnen verzetten en ontspannen doe ik het liefst solo. Ik haal Natuurdagboek van Nescio uit mijn Nomadrugzakje en lees er lekker op los. Mijn lichaam komt in de rust en na een paar pagina’s worden mijn ogen wat zwaarder en geef ik probleemloos toe aan de wens van mijn wat rozige gemoedstoestand om een kwartiertje de luiken te sluiten. De middagdut is toch wel echt een godsgeschenk. De juli zon schijnt ondertussen ononderbroken op mijn enigszins uitdijende lichaam.

Ik denk dat ik een paar minuten heb liggen dommelen als wat onbestemde geluiden uit de verte tot me doordringen. De zachte stemmen worden luider en herbergen angstige en onheilspellende klanken. Ik richt het lome lichaam langzaam op en zie met mijn samengeknepen ogen op zo’n tweehonderd meter afstand kleine koppies in zee. In een flits dringt tot mij door dat de geluiden wanhoopskreten van mensen  zijn die schreeuwen om hulp. Ik gooi mijn poloshirt in het zand en loop in een draf het water in en probeer ondertussen steeds grotere en snellere passen te maken. Als het zeewater in de buurt van mijn navel komt, kan ik zwemmende bewegingen maken. Drie jongens spartelen wanhopig om zich heen. Nog honderd meter. Ik herken ze als de kinderen van onze buren op de camping. Ik richt me op en roep ze luidkeels geruststellende woorden toe. Mijn jargon bestaat voornamelijk uit aanmaningen tot rust, kalmte en geduld. Al dichterbij komend hoor en zie ik  de paniek in hun kinderogen. Een van de jongens is zo te zien in staat tot zwemmen, de andere twee doen verwoede pogingen hun hoofd boven water te houden. Ik zwem naar het angstige duo toe in de overtuiging dat de derde in staat is zelf veilig het stand te bereiken.

Het lijkt een eeuwigheid voor ik de twee overmoedigen bereik. Ik geef ze ieder een hand en probeer ze tot rust te brengen zodat ze niet nog meer in paniek raken. Ik laat ze achter me zwemmen door ieder een been met mijn voet te geven als reddingsboei. Met twee pubers aan mijn benen bereiken we na een twintig tal slagen schoolslag zonder benen de ondieptes waar ik weer kan staan en we allemaal weer een beetje tot rust kunnen komen. Ik zie weer wat ontspanning op de jeugdige gezichten komen. Met een flauw grapje van me  over zeehondjes zonder zwemdiploma verbreek ik de spanning. Proestend en zwaar ademhalend bereiken ze de schelpen waarvan we de scherpte deze keer nauwelijks voelen onder onze voeten. Ze mompelen collectief enkele dankwoordjes, de schaamte druipt van hun ranke lichaampjes af als waterdruppels van een tamme eend. Op weg naar de uitgang ontlopen ze mijn voorgenomen wijze adviezen voor de nabije toekomst. De evaluatie volgt later wel als ze iets minder waaghalzerig zijn geworden. Jongens waren ze, maar aardige jongens.

Twintig jaar later hoef ik me geen zorgen te maken om overmoedige zwemmers in de Noordzee en kan ik zorgeloos Zuiderkerkhof 1 van Jean-Paul Franssens op het strand van mijn Waddeneiland lezen. Tegenwoordig wordt er goed op mij en alle andere badgasten annex zwemmers gelet door stoere jongens en meisjes in rood-gele tenues als strandwacht of zoals dat natuurlijk in het Engels wordt aangeduid met baywatch. Zo’n honderd sportieve en waakzame jonge mensen uit heel Nederland werken tussen half juni en half september op de Waddeneilanden, verdeeld over tien strandposten die bemand worden met teams van drie à vier mensen. Op Ameland zijn er vier strandposten, op Terschelling drie, op Vlieland twee en op Schier een.

Strandwacht word je niet zo maar, er is meer dan een goed geconserveerd torso voor nodig om baywatch aan onze waddenkust te worden. Onlangs waren er selectiebijeenkomsten in een Amsterdams zwembad. De kandidaat moet voldoen aan stevige eisen als 400 meter, oftewel 16 baantjes van 25 meter zwemmen in 8 minuten. Verder moet de aanstaande strandwachter een looptest doen van 800 meter en een communicatie- en samenwerkingsopdracht met goed gevolg afleggen. Als je door de test komt, moet je eerst nog even naar een zesdaagse opleidingsweek op Vlieland en dan heb je volgens mij wel zo’n beetje de mooiste zomerbaan die er is. Tegen aantrekkelijke voorwaarden als een marktconform salaris, een zesdaagse werkweek, reiskostenvergoeding, gratis veerboottickets en overnachting in een groepsaccommodatie. Een beetje baywatch slaapt volgens mij gewoon op het strand bij een uitgedoofd kampvuurtje en een paar lege flessen wijn onder de sterrenhemel. Heel wat beter dan de vakkenvuller in de Dorpsstraat of de afwashulp in Het Posthuys. De tijd van je leven en het staat ook nog goed op je CV. Een wereldbaan op de wadden. Na twintig jaar blijf ik met een gerust hart dommelen en dutten op het strand.  Met dank aan de zomerhelden van de wadden.

IMG_0911

 

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.