Retourtje Hoorn- Marker Wadden

Geplaatst door

 

img_2689
Marker Wadden in wording, oktober 2016

Vroeger dan normaal verlaat ik mijn warme bed in de ochtendstond. Ietwat gehaast nuttig ik mijn ontbijt en pak ik mijn spulletjes bij elkaar. Ik ga vandaag namelijk op reis. Weliswaar voor een dag, het jeukt en kriebelt toch als bij een vliegreis over de oceaan.  Overdreven vaak controleer ik het rugzakje met fotocamera, tele- en groothoeklens, extra batterijen en kleding. Ik check nog drie keer huissleutels, portemonnee, telefoon en zakdoek en begin zo’n beetje om de hoek aan mijn wereldreis van een dag.

Op  een zonnige zondag in oktober wordt het voormalig VOC stadje  aan de vroegere Zuiderzee langzaam wakker. Kerkklokken doen verwoede doch vergeefse pogingen drommen inwoners te verleiden ter kerke te gaan. Enkele trimmers beginnen gezond aan hun kilometers te voet over de dijk richting  Enkhuizen. Einige Duitse zondagfietsers, herkenbaar aan de helm die immer scheef op het gepensioneerde hoofd staat, starten aarzelend hun tocht langs het Markermeer. In de VOC tijd voeren er de fluitschepen naar alle windstreken van Europa met hun exporthandel. Hier is geschiedenis geschreven.

Dagtochten

In de haven ligt vandaag aan de voet van de 16e -eeuwse hoofdtoren van Hoorn een voormalig vrachtschip uit de 19e  eeuw, het historische zeilschip de Egberdina. Daar waar dit 27 meter lange schip vroeger op de Rijn vracht vervoerde, doet het nu in onze welvaartsstaat dienst voor dagtochten van ontspannen aard. Deze ochtend laten 25 nieuwsgierige mensen zich relaxed vervoeren naar het nieuwe land in het Markermeer: de Marker Wadden.

Scheepseigenaar en bioloog Wouter van Dusseldorp  is onze gastheer en gids op het water zij het heden zonder wind. Dat wordt dus vooralsnog op de  motor van 130 PK  zeemijlen maken richting de autoweg Enkhuizen- Lelystad. Een pas afgestudeerde  kenner van cultureel erfgoed is vandaag de ketelbink die ons onder een strak blauwe hemel voortreffelijk voorziet van koffie, broodjes, soep en verse folders van Natuurmonumenten over een nieuw stukje Nederland.

Slib

We komen op het dek samen rond de gebruinde schipper die met kennis van zaken ons meeneemt in de geschiedenis van het water: de afsluiting van de Zuiderzee met de Afsluitdijk ruim 80 jaar geleden en het ontstaan van het Markeermeer in 1976 met de aanleg van de Houtribdijk tussen Enkhuizen en Lelystad. Wat eens een zee was, is nu een vrijwel visloze bak zoet water. De  natuurlijk oevers zijn zo goed als verdwenen en de bodem heeft een dikke slibdeken gekregen. De vogels zijn foetsie wegens gebrek aan vis en schelpdieren. Zoals alleen Nederlanders dat kunnen, is in een gelegenheidscoalitie van baggeraars, planologen en georganiseerde natuurbeschermers een Deltaplan voor de natuur in het Markermeer gemaakt.

Vandaag varen wij bofkonten er naar toe. Voor het eerst van mijn leven ga ik zien hoe land wordt gemaakt. Na een kleine twee uur motoren, zien we lichtgele contouren van bergjes zand boven de waterspiegel. Op de eerste rang aan boord zie ik een klein wonder. Onder de indruk schiet ik de ene foto na de andere.

img_2723

Gat in het water

Om nieuw land te kunnen maken hebben de baggeraars in het meer op een oppervlakte van 1 bij 1 kilometer een put gemaakt van 26 meter diepte voor de zandwinning. Het eerste resultaat mag er zijn. Je ziet duidelijk het begin van wat later een groep eilanden moet gaan vormen. Gekleurde graafmachines en een enkel container bevolken het nieuwe zandland in het meer. De speelse lijnen tussen land en water verraden de contouren van wat over enkele jaren een recreatiehaven moet worden. Het land in water is veel groter dan ik me had voorgesteld. Het lijkt wel Rottumerplaat en Rottumeroog. Mijn aanvankelijke scepsis  maakt plaats voor bewondering. Hier wordt geschiedenis geschreven in het  water. Wie weet hoeveel mensen over dertig jaar net zo genieten van water, strand, wind, wolken, blauwe vergezichten, vogels en stilte als ik mijn hele leven heb genoten van de natuur van de Wadden? Zou het echt mogelijk zijn om het water weer helder te krijgen? Komen vissen en vogels terug in deze nieuwe wereld? Wonderen zijn de wereld uit, alwetende kennis halen we niet meer uit heilige schriften, de wetenschap is onze nieuwe godsdienst, de maakbare wereld het resultaat.

Bootje varen

We varen weer richting Hoorn. De wind trekt aan en de schipper en zijn scheepsmaat hijsen de ruim 300 vierkante meter zeilen.  De lucht betrekt wat, de indrukwekkende wolken verschieten van alle tinten licht en kleur naar grijs, somber en donker. Boven Wijdenes komt de regen nu vast met bakken uit de hemel. Ook dat is leven op het water. Varen op een zeilboot zonder zeil blijft toch zo iets als de wadden zonder eb en vloed.

Ietwat rozig van de zon en de wind land ik aan het einde van de middag thuis op onze driezitsbank. Met een rustgevend biertje in de hand realiseer ik me hoe bijzonder deze dag was. Zag ik enkele weken geleden de verwoestende macht van de Noordzee die Rottumeroog  langzaam afkalft, vandaag had ik de primeur van de machtige hand van mens en machines bij het maken van de Marker Wadden.

Zal  ik  dan toch maar een bootje aanschaffen om over een paar jaar als pensionado uit de haven vanaf de Hoofdtoren van Hoorn ontspannen over het meer te varen naar rietkragen, strandwallen, strandjes  en de vogelkijkhut van de Marker Wadden? Het wordt tijd voor mijn eigen deltaplannetje. Volgend jaar maar weer eens met de Egberdina  van Wouter kijken welke vormen het nieuwe land  heeft aangenomen.

 

Te koop bij http://www.flevomedia.nl

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.