Plastic soup, deel 3

Geplaatst door
Fietsen langs de vloedlijn
Terschelling 2016

Ouder worden is een feestje. Mij maken ze niets meer wijs en ik maak me niet zo snel druk meer over het systeem, de grote lijnen en het wereldleed. Mijn epicentrum zijn de kleine punten in mijn eigen habitat met familie en vrienden. De wereldgeschiedenis kan ik niet veranderen, mijn eigen straatje schoonvegen lukt me echt wel. Een van mijn vrienden doet dat letterlijk. Voor de noodzakelijke dagelijkse lichaamsbeweging loopt hij dagelijks een klein uur. Zijn rondje van 6 kilometer gebruikt hij om achteloos weggegooid afval op te ruimen. Blikjes, flesjes, McDonalds troep en plastic soep. Alles wat hij aan zwerfvuil ziet, raapt hij op om het elders in een afvalbak te deponeren. Een grote held in zijn kleine wereld.

Als ik langs het strand loop en ik zie achteloos achtergelaten afval, dan denk  ik aan mijn grote held in zijn kleine wereld. Als ik aan onze grote wereld denk, zie ik  langs de Noordzee met het blote oog hoe wij omgaan met het grootste deel van de aarde, het water. Jaarlijks wordt er alleen al in de vaarroute van de Noordzee naar schatting 20 miljoen kilo afval gedumpt. Bij een juttersactie op Terschelling werd onlangs in een week ruim 5000 kilo zwerfvuil opgehaald. Helden zijn het die de stranden schoonhouden. Milieujutters worden ze genoemd. Jan-Boy Bosma is zo’n stille kracht op Terschelling die met zijn trekker en aanhangwagen bijna dagelijks de uitwassen van de consumptiemaatschappij opruimt. Jan begon acht jaar geleden met jutten en haalde het eerste jaar 23 ton afval van het strand zoals chemisch afval, olievaten, verfblikken, plastic, visnetten, glas. Het grootste deel domweg gedumpt door de industrie, scheepvaart en offshore.

Van de afdeling bedreigingen van de natuur is de hoeveelheid plastic in de wereldzeeën wellicht een van de grootste op dit moment. Ik las dat de omvang van de hoeveel plastic in zee te vergelijken is met het volume van twee Empire Statebuildings per week. Het Empire State Building, met 381 meter de op een na hoogste wolkenkrabber in New York, is 8094 m2 groot. Dat maal twee, per week. Maal 52 per jaar. Aan afval. Het probleem met dit soort getallen is vaak dat je het gewoon niet kunt bevatten. Wat we wel weten is dat zeehonden en vogels verstrikt raken in de plastic netten, dat honderd zoogdiersoorten  ( vooral zeedieren) door oceaanplastic met de dood  worden bedreigd en dat we er als mensen zelf gevaren van ondervinden. Door de aanwezigheid van  plastic in vogels, komt er plastic in onze voedselketen. Plankton eet microdeeltjes plastic, vissen eten plankton, wij eten vis. De bedreiging is tastbaar, voelbaar en merkbaar. We noemen haar plastic soup.

Sinds enkele jaren wordt er slim en inventief gewerkt aan het oplossen van het plastic drama in de wereldzeeën. Mensen met idealen en werkelijkheidszin hebben zich verenigd in de Plastic Soup Foundation. De Nederlandse student Boyan Slat (1994) besloot de collegebanken te verlaten en zich in te zetten voor het concreet oplossen van het wereldmilieuprobleem in zeewater. Het middel dat hij bedacht om het plastic uit zee te verwijderen is een systeem met drijfarmen of barrières die een V vormen van beide vijftig kilometer in zee. Door stroming wordt het plastic naar het raakpunt van de drijfarmen geduwd waar het verzameld kan worden om daarna te recyclen voor hergebruik. Slats idee wordt momenteel op zijn haalbaarheid getest met crowdfunding geld. Het doel is om met de grote schoonmaak in de Grote Oceaan in 2020 te beginnen.

Ook in de Waddenzee zijn kleine stukjes plastic en korrels. Plastic in de Waddenzee komt uit de Atlantische oceaan en via de rivieren in zee terecht. Het drijft langs de Noordzeekust noordwaarts en komt dan via de zeegaten naar de Waddenzee. Het water neemt daarbij slib mee met allerlei stoffen erin, dus ook het plastic. Onderzoeker Jan Andries van Franeker van Imares op Texel geeft aan dat plastic nog niet eerder in deze hoeveelheden op de Nederlandse stranden is aangetroffen. Ook vindt hij veel plastic in de maag van dood gevonden zeevogels zoals de Noordse stormvogel. Ook de Waddenvereniging heeft dode dieren ontleed, ganzen, eenden, een zeehond en vissen. In al deze dieren worden sporen van microplastic aangetroffen. *

Toen ik wat jonger was, begon ik een fundamentele discussie over het systeem, de samenleving, de verspilling, het groot kapitaal en de uitbuiting van de moderne slaven in vooral Azië. Met verve kon ik de grote lijnen schetsen van wereldomvattende oplossingen op lange termijn. Nu ik wat ouder ben geworden, omarm ik de jonge en oudere helden die op korte termijn een concrete bijdrage leveren aan het oplossen van een wereldprobleem. De wereldgeschiedenis kan ik niet veranderen, mijn eigen straatje schoonvegen lukt me wel. Als je goed kijkt, zie je heel veel helden om je heen in je eigen habitat.

Nota bene Deze column heb ik eerder gepubliceerd op 23 april 2016

www.theoceancleanup.com

www.plasticsoupfoundation.org

www.demilieujutter.nl

IMG_5006

 

 

.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.